در مورد منشاء فانوس ها نظرات بسیاری وجود دارد. یکی از سخنان گسترده تر این است: عرف فانوس ها در طول جشنواره فانوس در سلسله هان شرقی آغاز شد. امپراتور سلسله هان شرقی لیو ژوانگ از بودیسم دفاع می کرد. رویکرد بودا&# 39 ؛ دستور داد که آن شب بودا را در کاخ ها و معابد روشن کند ، به طوری که همه مردم جنون چراغ ها را آویزان کنند. بعداً ، این جشنواره آداب و رسوم بودایی به تدریج یک جشنواره بزرگ مردمی را تشکیل داد. این جشنواره روند توسعه را از دربار گرفته تا مردمی ، از دشت های مرکزی تا کل کشور تجربه کرده است. در سال اول تانگ کای ، به منظور جشن گرفتن امنیت Cathay اقیانوس آرام و مردم&# 39 ؛ مردم گلها را گره می زنند و با چراغ های چشمک زن ، نمادی از Cailong Zhaoxiang ، Minfu و Guoqiang&به نقل از ؛، سبک گل از زمان زیادی رواج داشته اند. سپس.
جمله ای جالب در مورد منشاء فانوس ها وجود دارد. گفته می شود مدتی قبل ، یک پرنده خدایی به دلیل گم شدن روی زمین فرود آمد ، اما توسط یک شکارچی ناشناس شلیک شد. امپراتور وقتی این را می دانست بسیار عصبانی بود و دستور داد سربازان را در پانزدهمین روز از ماه اول قمری به جهانیان آتش بزنند و تمام خصوصیات انسانی و حیوانی را به آتش کشیدند. دختر امپراتور&# 39 ؛ مهربانی بود و نمی توانست&# 39 را تحمل کند ، تحمل رنج های بی گناه مردم&# 39 را تحمل کرد. او مخفیانه به جهان آمد و اخبار را به مردم گفت. مردی خردمند راهی پیدا کرد که همه افراد را در روزهای چهاردهم ، پانزدهم و شانزدهم در خانه قرار دهد تا چراغها ، صدای ترقه ها را صدا کند و آتش بازی را خاموش کند. هم. شامگاه پانزدهم روز اول ماه قمری ، امپراطور نگاهی به پایین انداخت و فهمید که چراغ قرمز روی زمین وجود دارد و صدای آسمان سه شب متوالی آسمان را لرزاند ، و فکر کرد که این شعله است آتش.
فانوس ها نوعی لامپ ها و فانوس های باستانی هستند. در اوایل قرن هشتم ، سلسله تنگ دلایل استفاده از فانوس ها را ثبت کرد. فانوس ها در چین پس از سلسله های شین و هان هستند و احتمالاً فانوس های کاغذی پس از کاغذ در سلسله هان شرقی اختراع شده اند. رسم تماشای فانوس ها در جشنواره فانوس در سال های اولیه سلسله هان سرچشمه گرفت. جشن امنیت مردم كاتای اقیانوس آرام تنها هنگامی كه فانوس ها گره خورده باشند. با چراغهای چشمک زن ، نماد "اژدها رنگارنگ ، شیانگ شیانگ ، مینفو و گووجیانگ" است. روند فانوس ها امروزه هنوز هم رواج دارد.
